Τα 5 τελευταία Ανέκδοτα όλων των κατηγοριών.

Πάει μια κατσαρίδα και βλέπει μία άλλη με τα πόδια καρφομένα προς τα πάνω, κάγκελο, και την ρωτάει:
- Αερόμπικ ?
- Όχι, αεροζόλ, της κάνει η άλλη...

Μια κυρία πηγαίνει στο Γιατρό.
- Γιατρέ μου, θα ήθελα ο άντρας μου να γίνει πιο... πιο... Ξέρετε εσείς...
Πιο... ταύρος... τέλος πάντων.
Και ο Γιατρός:
- Κυρία μου, γδυθείτε. Ας αρχίσουμε από τα κέρατα.

-Βάλε μου ένα διπλό ουίσκι και γρήγορα.
-Φαίνεσαι αναστατωμένος, τί έγινε;
-Μόλις τελείωσε ένας ομηρικός καυγάς με τη γυναίκα μου.
-Και πού κατέληξε;
-Για να μου μιλήσει, γονάτισε και ήρθε στα τέσσερα προς το μέρος μου.
-Μπράβο ρε μεγάλε, πολύ χαίρομαι που επιτέλους τής επιβλήθηκες. Και τί σού είπε όταν πλησίασε;
-Ε, να... μού είπε "Βγες από κάτω από το κρεβάτι ρε παλιοχέστη..."

Ένα κοριτσάκι, παρακολουθώντας για πρώτη φορά ένα γάμο, ψιθυρίζει στην μητέρα του:
- Γιατί η νύφη φοράει λευκά;
- Γιατί το λευκό είναι το χρώμα της χαράς και σήμερα είναι η πιο χαρούμενη μέρα της ζωής της, απαντάει η μητέρα της, όσο πιο απλά μπορούσε.
Το κοριτσάκι μετά από λίγη σκέψη, λέει:
- Τότε ο γαμπρός γιατί φοράει μαύρα;

Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού κολεγίου.
Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούριο συμμαθητή τους, τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι (γιο του διευθυντή της Σόνυ) και το μάθημα αρχίζει με μικρές ερωτήσεις ιστορίας.
«Για να δούμε λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία;» λέει η δασκάλα.
«Ποιος είπε "δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο";»
Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούριο:
«Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφια», απαντά.
«Μπράβο Σουζούκι, και ποιος είπε: "Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό";», ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.
«Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ», απαντά και πάλι ο Σουζούκι.
Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει:
«Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!»
Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία:
«Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε όλοι, μαλάκες γιαπωνέζοι!»
«Ποιος το είπε αυτό;;;» ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.
Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει: «Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα, το 1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς»
Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή. «Θέλω να ξεράσω», ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.
«Ποιος το είπε αυτό;;;» ξαναρωτάει με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα.
Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι:
«Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991».
Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει: «Ρε δε μας παίρνεις καμιά πίπα, λέω γω!!!»
Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα: «Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το 1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου».
Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν: «Α γαμήσου ρε μαλακισμένο, Σουζούκι».
Ατάραχος ο γιαπωνέζος: «Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002».
Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής: «Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπουρδέλο».
Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι:
«Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2009, στην δεύτερη απόδραση απο τον Κορυδαλλό με ελικόπτερο!!!